Gebruik zorg op afstand stagneert

 

Daarentegen is het aanbod van producten en diensten binnen deze vorm van zorg sterk uitgebreid en toegesneden op meer doelgroepen. NIVEL onderscheidt twee vormen van zorg op afstand: videocommunicatie en telebegeleiding.

Bij videocommunicatie kan een cliënt of mantelzorger vanuit huis met een druk op de knop van de afstandsbediening of touch screen contact opnemen met de medewerker van de zorgcentrale. Deze verschijnt op het beeldscherm bij de client thuis en kan vragen beantwoorden.

Bij telebegeleidingheeft een cliënt een Health Buddy, een soort mobiele telefoon waarop hij dagelijks een aantal vragen over zijn ziekte of leefstijl invult. Deze wordt vooral toegepast om patiënten met diabetes, COPD (chronisch obstructieve longziekte) of hartfalen te ondersteunen.

 

Oorzaken van de stagnatie zijn financiële problemen van instellingen, techniek die lastiger en kostbaarder is dan verwacht en weinig financiële ruimt voor innovatie.

Bij negen thuiszorgorganisaties is inmiddels videocommunicatie mogelijk van de cliënt met kinderen en kleinkinderen, mantelzorgers en familie. Ook zijn er speciale ‘zorg op afstand-arrangementen’ ontwikkeld voor specifieke groepen, zoals cliënten met diabetes, COPD of hartfalen. Voor de toekomst liggen er plannen om het dienstenaanbod verder te ontwikkelen en de techniek te standaardiseren.

 

Bron: Automatiseringsgids en AD